ವೈರಲ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ದಾರಿತಪ್ಪುತ್ತಿರುವ ಆದ್ಯತೆಗಳು: ಒಂದು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ…
1 min read
ವೈರಲ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ದಾರಿತಪ್ಪುತ್ತಿರುವ ಆದ್ಯತೆಗಳು: ಒಂದು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ
✍️ಆಶಾ ಸಂತೋಷ್ ಮೂಡಿಗೆರೆ
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಲೇಖಕಿ ಬಾನು ಮುಸ್ತಾಕ್ ಅವರು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಧರಿಸಿ ಪುಷ್ಪನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ವಿಚಾರ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತ ನಡೆದ ಪರ-ವಿರೋಧದ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಬೌದ್ಧಿಕ ದಿವಾಳಿತನವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿಯದ್ದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡಿದ ವರದಿಗಾರನದಾಗಲಿ – ಅವರವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದು ಸರಿ ಎಂದು ವಾದಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಒಬ್ಬ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ವೀಕ್ಷಕ ಸಮಾಜವಾಗಿ ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ವೈರಲ್ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಯುವ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ನೈಜವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದಾದರೆ, ಗೌರವವಿರುವುದು ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಾಳದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೊರತು ಧರಿಸುವ ಪಾದರಕ್ಷೆಯಲ್ಲಲ್ಲ. ಬಾನು ಮುಸ್ತಾಕ್ ಅವರಂತಹ ಲೇಖಕರು ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಭಾಷೆಯ ಸಂಕೋಲೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆದವರು. ಅಪ್ಪಟ ಮಾನವತಾವಾದಿಯಾಗಿ, ವೈಚಾರಿಕ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಚಪ್ಪಲಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ “ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ವಿರೋಧಿ” ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಬಾಲಿಶತನ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ವಾದ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲ, ಅದು ತಲೆಯೊಳಗಿನ ಮೌಢ್ಯವನ್ನು ತೊರೆದು ಸಮಾನತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದು.
ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಿಕೊಂಡವರು ಇಂತಹ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪಾದರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿ. ಸಮಾಜವು ಹೊರಗಿನ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವೈಚಾರಿಕ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿ.
ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಉಚಿತ ಅಥವಾ ಅಗ್ಗದ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ನಾವು ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಗೆ ಬಳಸುವ ಬದಲು, ಬೇಡದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹರಿಬಿಡಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕಿತ್ತಾಟಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿವೆ? ಅಸಲಿಗೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಚಪ್ಪಲಿಯ ಕುರಿತಾದ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಪುನರುತ್ಥಾನ.
ಇಂದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಹಸಿವು, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಅತಂತ್ರ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಯುದ್ಧಗಳ ಭೀತಿ ಇದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸುಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಬೇಕಾದ ಸಮಾಜ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ವಿಚಾರದ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ. ನಾವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಬೇಗನೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ವರದಿಗಾರರು ಯಾರದೋ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಮಾಜದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಬೇಕು. ಘಟನೆಗಳನ್ನು ತಿರುಚುವ ಬದಲು, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ತಾರ್ಕಿಕ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ವರದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರ ವರದಿಗಾರಿಕೆಯ ಕತ್ತು ಹಿಸುಕುತ್ತಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಸತ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯವೇ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಬೇಕು.
ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜ ಎಂತದ್ದು? ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುವ ಸಮಾಜವೋ ಅಥವಾ ವಿವಾದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುವ ಸಮಾಜವೋ? ನಮಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಮೌಢ್ಯದ ವೈಭವೀಕರಣವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಭಾರತ.
ಆಚರಣೆಗಿಂತ ವಿಚಾರಗಳು ದೊಡ್ಡದು. ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಡುವುದರಿಂದ ಗೌರವ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅಸಮಾನತೆಯ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಜೈ ಭೀಮ್ ಜೈ ಸಂವಿಧಾನ ಜೈ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಭಾರತ.💙
✍️ಆಶಾ ಸಂತೋಷ್ ಮೂಡಿಗೆರೆ
About Author
