ದೆಹಲಿ ನಗರದ ಒಂದು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವಾರದ ರಜೆ ಕಳೆಯಲು ಲಡಾಖ್ಗೆ ಬಂದಿದ್ದನು….
1 min read
ದೆಹಲಿ ನಗರದ ಒಂದು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವಾರದ ರಜೆ ಕಳೆಯಲು ಲಡಾಖ್ಗೆ ಬಂದಿದ್ದನು.
ಅವರಿಗೆ ಚಾಲಕರಾಗಿ ಸುಮಾರು 28 ವರ್ಷದ ಒಬ್ಬ ಯುವಕನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆತನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ವಯೋವೃದ್ಧ ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಪತ್ನಿ ಹಾಗೂ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು.
ಪ್ರಯಾಣದ ವೇಳೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಮಾತುಕತೆ ( ಸಂಭಾಷಣೆ) ಆರಂಭವಾಯಿತು.
ಪ್ರವಾಸಿಗ: “ಈ ವಾರದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದ ಋತು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಅದರ ನಂತರ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ? ಗೋವಾ, ದೆಹಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ದೊಡ್ಡ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಟೆಲ್ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೀರಾ?”
ಯುವಕ: “ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಲಡಾಖ್ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.”
ಪ್ರವಾಸಿಗ: “ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಚಳಿ ಇರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಆಗ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ?”
ಯುವಕ: “ಅಷ್ಟೇನೂ ವಿಶೇಷವಿಲ್ಲ… ನಾನು ಸಿಯಾಚಿನ್ಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.”
ಪ್ರವಾಸಿಗ (ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ): “ಸಿಯಾಚಿನ್ಗೆ? ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಳಿ ಅಲ್ಲವೇ?”
ಯುವಕ: “ನಾನು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಟರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಗುತ್ತಿಗೆ ಆಧಾರಿತ ಕೆಲಸ.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಇಲ್ಲಿಂದ ಸುಮಾರು 250 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನಡೆದು ಸಿಯಾಚಿನ್ ಬೇಸ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ತಲುಪುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 15 ದಿನಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.
ಅಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಯೋಗ್ಯರೆಂದು ಕಂಡುಬಂದರೆ ಯೂನಿಫಾರ್ಮ್, ಬೂಟುಗಳು, ಚಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ಉಡುಪುಗಳು ಹಾಗೂ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನಂತರ 3 ರಿಂದ 4 ತಿಂಗಳುಗಳವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.”
ಪ್ರವಾಸಿಗ: “ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ?”
ಯುವಕ: “ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಲುಪಿಸುವುದು. ಸೇನೆಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅವುಗಳನ್ನು ನಾವು ಒಂದು ಪೋಸ್ಟ್ನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪೋಸ್ಟ್ಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಆ ಪ್ರದೇಶವೆಲ್ಲ ಹಿಮನದಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ.
ಅಲ್ಲಿ ಟ್ರಕ್ಗಳು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸ್ನೋ ಸ್ಕೂಟರ್ಗಳು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತವೆ; ಅದು ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ರಾತ್ರಿ 2 ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಟಾರ್ಚ್ಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಲು ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನದಲ್ಲೂ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೂ ನಡೆಯಬೇಕು.
ಅಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳಾಗಲಿ, ಕತ್ತೆಗಳಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ.
ಮೈನಸ್ 50 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು 18,000 ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.”
ಪ್ರವಾಸಿಗ (ಗಂಭೀರವಾಗಿ): “ಅಲ್ಲಿ ಆಮ್ಲಜನಕವೂ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟು ಭಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೊರುತ್ತೀರಿ?”
ಯುವಕ: “ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಹೊರೆ 15 ಕಿಲೋಗ್ರಾಂಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ನಾವು ದಿನಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳಷ್ಟೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಉಳಿದ ಸಮಯವೆಲ್ಲ ಬದುಕುಳಿಯುವ ಹೋರಾಟವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.”
ಪ್ರವಾಸಿಗ: “ಇದು ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜೀವನವಲ್ಲವೇ?”
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯುವಕ ಮೌನವಾಗಿದ್ದ.
ನಂತರ ಹೇಳಿದ:
“ನನ್ನ ಹಲವಾರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಹಿಂದಿರುಗಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಹಿಮದ ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋದರು, ಕೆಲವರು ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾದರು.
ಅತಿದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯ ಫ್ರಾಸ್ಟ್ಬೈಟ್. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮರಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ.”
ಪ್ರವಾಸಿಗ: “ಹಾಗಾದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಬಳ ಸಿಗುತ್ತದೆಯಲ್ಲ?”
ಯುವಕ: “ತಿಂಗಳಿಗೆ ₹18,000 ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ಸೇನೆಯೇ ಭರಿಸುತ್ತದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ₹50,000 ಸಂಪಾದಿಸಬಹುದು.
ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಸುಖವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದು.
ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನನ್ನ ದೇಶ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸೇನೆಗಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿ ನನಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.”
ದೆಹಲಿ ಮೂಲದ ಆ ಪ್ರವಾಸಿಗ ಮೌನವಾಗಿಬಿಟ್ಟ.
ವರ್ಷಕ್ಕೆ ₹50 ಲಕ್ಷ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುತ್ತಾ, ಏರ್ಕಂಡೀಷನ್ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸುಖಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಾನು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ.
ಇಲ್ಲಿ ಮೈನಸ್ 50 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ, 18,875 ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ 2 ಗಂಟೆಗೆ, ಮರಣದ ನೆರಳಿನ ನಡುವೆ, ದಿನಕ್ಕೆ ₹600 ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೇ ಜೀವನಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವವರಿಗೂ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷ ಹರಡುವವರಿಗೂ, ಆ ಕತ್ತಲೆಯ, ಹಿಮಾವೃತ ಮೌನದ ನಡುವೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಾದರೂ ನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯ ಇರಲಾರದು.
ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾಲ್ಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು, ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿಕೊಡಬಹುದು, ಪಿಜ್ಜಾ ಮತ್ತು ಇತರೆ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು.
ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಈ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿ.
ಈ ದೇಶದ ನಿಜವಾದ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ.
ದೇಶಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವುದಲ್ಲ, ಅಥವಾ ವಾದ-ವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದಲ್ಲ.
ಅದು ತ್ಯಾಗ, ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವುದು.
ಇದನ್ನೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಸೋಣ.
ನಾವು ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ — 😢
ರಾತ್ರಿ 2 ಗಂಟೆಗೆ, ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೂ ಹಿಮದ ಮಧ್ಯೆಯೂ, ನಮ್ಮ ಶಾಂತಿಯ ಭಾರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ನಡೆಯುವವರನ್ನು.💔
ಅವರು ಇರುವುದರಿಂದಲೇ ನಾವು ಇದ್ದೇವೆ.
ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.
🙏🏻🇮🇳
#ಭಾರತೀಯ #ಸೇನೆ #ನಮ್ಮದೇಶ #ನಮ್ಮಸೈನಿಕರು #ನಮ್ಮದೇಶಭಾರತ #ಭಾರತೀಯ_ಸೇನೆ
#ಸಿಯಾಚಿನ್
#indianarmy #indianarmylov #indianarmylovers #indianarmylife


